هبوط

این اولین پست نیست، شروع دوباره هم نیست، اصلاً هیچ چیز خاصی نیست، آمدم و خاطراتش را برای خودم جارو کردم، گذاشتم توی جعبه‌ای زیر تختی که حالا دو نفره شده ...
کامنت‌ها را یکی یکی دوباره خواندم ... و ...
یادم آمد که تلفن خانه‌مان قطع بود و من برای همین کامنت‌ها بود که کلی پیاده می‌رفتم تا اولین کافی نتی که، از خانه‌مان دور بود
و آن روزها ای . دی . اس .ال نبود
آن‌هایی که دنیای مجازیشان را ابتدای دهه 80 آغاز کرده‌اند یادشان هست که اینترنت آن روزها، شب بود ...
هبوط آغاز نوشتن در زندگی مجازی من بود ... اولین تجربه های اشتراک دوست‌داشتنی‌هایم ... اشتراک دوست‌تر داشتنی‌هایم،  در روزهایی که فیس بوک نبود ...
سال‌های عشق‌های وبلاگی و وبلاگ‌های عشقی ...
آنهایی که الان این پست را می‌خوانند «هبوط» را یادشان نیست و آنهایی که یادشان هست بعید می‌دانم ، بخوانند.
از سخاوت بلاگفا برای تحمل این همه سال خاطره ممنون .